Op Sloffen is vorige week twee jaar geworden. Een eigenwijze dreumes inmiddels die soms meer wil dan hij kan, maar altijd vol energie en nieuwsgierigheid. En precies daarom is het tijd om weer eens stil te staan bij wat ik doe, en vooral: waarom ik het doe.
Het is simpel: Ik doe dit omdat het me gelukkig maakt.
Ik word gelukkig van creatief bezig zijn. Van het zien groeien van mijn eigen bedrijfje, mijn eigen idee, mijn eigen sloffen. Ik word gelukkig wanneer iemand warme voeten krijgt van iets dat ik met mijn handen heb gemaakt. En ik word gelukkig als ik met Op Sloffen een klein steentje kan bijdragen aan iets groters: de bewustwording dat wij het hier goed hebben.
Want dat hebben we. Ook al heeft iedereen weleens een rotdag, ook al zit het soms tegen — over het algemeen mogen we zeggen dat we in een mooi land wonen, zonder oorlog, met veiligheid en kansen. Dat is niet vanzelfsprekend. En dat is niet voor iedereen zo.
Daarom steun ik Stichting Vluchteling. Met geld, maar ook met mijn hart en mijn stem. De financiële bijdrage van Op Sloffen is misschien niet enorm, maar elk beetje helpt. En misschien nog belangrijker: het zorgt voor bewustwording. Het herinnert ons eraan dat we niet moeten vergeten hoe goed we het hebben, en dat er mensen zijn voor wie dat niet zo is.
En precies daar ligt mijn visie.
Op Sloffen geeft dat verdiende momentje van rust — alleen, met je partner, of met je kinderen. Een moment waarop je voelt dat je mag genieten van de kleine dingen in het leven: een zonnestraal in oktober, een regenboog in mei, de kleuren van de herfst, de lach van een kind. Dat zijn de momenten die iedereen kan ervaren, arm of rijk.
Wij doen het hier misschien op onze sloffen, maar we sluiten onze ogen niet voor de rest van de wereld. En precies dat is waar Op Sloffen voor staat: aandacht, zachtheid, en het besef dat geluk vaak in het kleine zit — én dat we dat geluk mogen delen.
Reactie plaatsen
Reacties